لپارسید ۲۵۰

100 قرص خط دار

توضیحات مختصر:

لپارسید 250 میلی گرم (لوودوپا ۲۰۰/بنسرازید ۵۰) از دسته داروهای ضد پارکینسون بوده و جهت درمان بیماری پارکینسون مورد استفاده قرار می گیرد. لوودوپا موجود در این دارو به منظور افزایش غلظت دوپامین در درمان بیماری پارکینسون مورد استفاده قرار می‌گیرد. دوپامین ماده‌ای است که عدم وجود و یا کمبود آن در مغز موجب بروز بیماری پارکینسون می‌شود. بدن می‌تواند در عقده‌های مغز لوودوپا را به دوپامین تبدیل کند. به همین علت باعث درمان بیماری پارکینسون می شود. لوودوپا کندی حرکات (برادی کینزی) و سختی عضلات (رژیدیتی) بیماران پارکینسونی و رعشه (ترمور) بهبود می‌بخشد

خصوصیات اصلی

  • موثر در درمان بیماری پارکینسون

  • کاهش علائم حرکتی و غیر حرکتی در بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون

  • موثر در درمان آسیب های مغزی ناشی از کمبود دوپامین در بیماران مبتلا پارکینسون

  • اثر بخشی بیشتر و عوارض جانبی کمتر به دلیل استفاده از جزء بنسرازید در کنار لوودوپا

لپارسید یکی از داروهای موثر در درمان بیماری پارکینسون می باشد و جهت کاهش علائم ناشی از آسیب مغزی به علت کمبود دوپامین در مغز به کار می‌ رود. بخش عمده ی این دارو از لوودوپا تشکیل شده است. همچنین جهت اثربخشی بیشتر و کاهش عوارض جانبی ناخواسته با بنسرازید همراه می باشد.‌

لپارسید تولید شده توسط شرکت ابیان فارمد علائم حرکتی پارکینسون از جمله: لرزش بدن، کندی حرکات (برادی کینزی)، سختی عضلات (ریجیدیتی) و رعشه یا ترمور را در بیماران بهبود می بخشد و با افزایش غلظت دوپامین باعث تسکین علائم این بیماری خواهد شد.

توضیحات تخصصی داروی لپارسید

بیماری پارکینسون PARKINSON’S  یکی از بیماری های سیستم عصبی مرکزی می باشد که طی آن بخشی از سلول های عصبی دوپامین ساز آسیب خواهند دید. پس از این مرحله غلظت دوپامین در مغز کاهش پیدا می کند و حرکات بدن به مرور زمان کند تر و غیر قابل کنترل خواهند شد. دوپامین یکی از انتقال دهنده های عصبی مغز است که در بدن نقش بسیار مهمی را ایفا می کند: 

این ترکیب شیمیایی ویژه به عنوان پیام رسان عصبی در سیگنال رسانی بین نورون ها نقش دارد و باعث می‌شود تا پیام های عصبی به درستی منتقل شوند. دوپامین در خارج از مغز نیز نقش هورمونی داشته و از این طریق در بسیاری از اعمال مهم شرکت می‌کند. بنابراین برای کارکرد درست بدن لازم است چرا که برای دستگاه عصبی مرکزی یعنی مغز و نخاع مهم می باشد، به علاوه اینکه در کنترل دستگاه عصبی محیطی نیز اعمال مهمی را انجام می دهد. 

کمبود دوپامین در بدن می تواند زمینه ساز اختلالاتی از جمله افسردگی، مشکلات مربوط به حرکت بدن مثل لرزش، درد و گرفتگی عضلات، کاهش حافظه و تمرکز، اختلال در شنوایی، مشکل در عملکرد اجرایی بدن، از دست دادن تعادل و مشکلات گوارشی باشد. گفتنی است که کمبود این ترکیب حتی در مواردی چون عدم تعادل روحی، اسکیزوفرنی و بیماری پارکینسون نیز دارای نقشی اساسی می باشد. 

علت بروز پارکینسون و استفاده از داروی لپارسید

علت بروز بیماری پارکینسون تا حدودی گسترده  و ناشناخته است اما می دانیم در طی روند از بین رفتن سلول های عصبی در قسمتی از مغز به نام جسم سیاه یا سابستنشیا نیگرا ایجاد می شود .

سلول های عصبی این بخش از مغز حرکات بدن را کنترل می کنند و وظیفه تولید دوپامین را بر عهده دارند. دوپامین به عنوان یک پیام رسان به کنترل و هماهنگی حرکات بدن کمک می کند. بنابراین آسیب و یا از بین رفتن سلول های این بخش موجب کاهش میزان دوپامین در مغز می شود. این مسئله به این معناست که بخشی از مغز که مسئولیت کنترل حرکات را بر عهده دارد، به طور نرمال کار نمی کند و موجب می شود تا حرکات فرد کند و غیر طبیعی شود. از بین رفتن سلول های عصبی طی یک روند صورت می گیرد، اما علائم بیماری پارکینسون معمولاً هنگامی آغاز خواهد شد که حدود ۸۰٪ از سلول های عصبی موجود در جسم سیاه از بین رفته باشند. در نتیجه پارکینسون خیلی دیر تشخیص داده می شود.  اما استفاده از دارویی مانند لپارسید به علت دارا بودن ترکیبات موثری از جمله لوودوپا و بنسرازید در درمان این بیماری بسیار موثر می باشد. به این دلیل که لوودوپا پیش ساز دوپامین است و حضور بنسرازید نیز به اثربخشی بالاتر و همچنین به حداقل رساندن عوارض جانبی دارو کمک خواهد کرد.

ژنتیک و اپی ژنتیک دو فاکتور مهم در بروز بیماری پارکینسون هستند

بیماری پارکینسون می تواند ناشی از انتقال ژن های معیوب توسط والدین به فرزند باشد. علت این که چرا برخی افراد نسبت به این بیماری حساس تر هستند مشخص نیست. همچنین باید گفت که احتمال به ارث رسیدن بیماری از این طریق بسیار پایین است، با این حال ممکن است که در مواردی پارکینسون از طریق وراثت ایجاد شود.

گاهی اوقات نیز به علت قرارگیری بدن در شرایط استرسی مزمن یا تماس با عوامل محیطی مضر از جمله: سموم دفع آفات و علف‌ کش ها در کشاورزی و همچنین آلودگی های صنعتی احتمال ابتلا به بیماری پارکینسون در فرد افزایش می یابد.

علاوه بر این باید گفت که در طی مواردی مثل بعضی اختلالات پیشرونده مغز مانند آتروفی یا سکته ی مغزی نیز ریسک ابتلا به این بیماری افزایش پیدا می کند.

 

علائم بیماری پارکینسون 

نحوه پیشروی و نشانه های این بیماری در هر فرد متفاوت است. گفتنی است که شروع علائم اولیه ممکن است بسیار خفیف باشد و در نتیجه مورد توجه قرار نگیرد. باید بدانیم که بیماری اغلب از یک طرف بدن شروع می شود و حتی بعد از شروع علائم در هر دو طرف بدن، این علائم در همان طرف اولیه شدید تر از طرف مقابل خواهد بود.

نشانه های پارکینسون معمولا به دو دسته ی علائم حرکتی و علائم غیر حرکتی تقسیم می شوند.

نشانه های حرکتی پارکینسون اغلب شامل موارد زیر است:

  • کندی یا کاهش سرعت در حرکات تکراری
  •  توقف بدن در حین حرکت
  •  حرکات غیر ارادی مثل پیچ و تاب خوردن
  •  رعشه و لرزش در بدن
  • عدم تعادل و از دست دادن توانایی انجام اعمال ارادی مثل چشمک زدن
  •  لبخند زدن یا تکان دادن دست ها

نکته: تغییر و از دست دادن  نحوه تکلم و قدرت نوشتار ۲ عارضه ای است که معمولا در اکثر بیماران مبتلا به پارکینسون دیده خواهد شد.

نشانه های غیر حرکتی پارکینسون اغلب شامل موارد زیر است:

  • خستگی بیش از حد
  • مشکلات در ناحیه فک و دهان
  • عدم کنترل بزاق
  •  فشارخون پایین
  • مشکلات مثانه و روده
  •  افسردگی
  • اضطراب و عدم تمرکز
  • مشکلات حافظه کوتاه مدت
  • مشکلات خواب
  •  آلزایمر
  •  مشکلات پوستی و تعریق 

ویژگی داروی لپارسید ۲۵۰ میلی گرم و ضرورت مصرف آن

لوودوپا موجود در داروی لپارسید، جزء یکی از انواع داروهای موثر در درمان پارکینسون می باشد که به علت عوارض کمتر و اثرگذاری بیشتر به تنهایی یا به صورت ترکیبی با دیگر داروها در درمان پارکینسون به کار می رود. این ماده که آگونیست دوپامین است (یعنی عملکردی مثل دوپامین دارد چون خودش به آن تبدیل می شود) در تورم مغزی و یا آسیب دیدگی سیستم مغزی ناشی از مسمومیت با مونوکسید کربن یا منگنز مورد استفاده قرار می‌ گیرد. علاوه بر این که لوودوپا آگونیست دوپامین است در عملکرد دیگر انتقال دهنده های عصبی مثل اپی نفرین و نور اپی نفرین نیز نقش موثری را ایفا می نماید. این ماده که ‌توانایی عبور از سد خونی مغزی را دارد در نتیجه می تواند جهت بالا رفتن غلظت دوپامین در مغز مورد استفاده قرار بگیرد و از این راه در درمان پارکینسون موفق باشد.

زمانی که لوودوپا به سیستم عصبی مرکزی وارد می شود توسط آنزیمی به نام دوپا دکربوکسیلاز به دوپامین تبدیل خواهد شد. در این میان ویتامین B6 به این روند کمک می کند و معمولا در کنار لوودوپا برای بیماران تجویز می شود‌. اما باید بدانیم که روند تبدیل شدن لوودوپا به دوپامین در سیستم عصبی محیطی نیز صورت می گیرد که این پدیده سبب بروز بسیاری از مشکلات است که در ادامه به بررسی آن می پردازیم:

در بیماری پارکینسون و طی آسیب به سلول های دوپامین ساز در ناحیه ی جسم سیاه، سیگنال هایی بیش از حد برای تولید دوپامین فرستاده می شود. در نتیجه لوودوپا که مایل است این کمبود را جبران کند، به اشتباه در سیستم عصبی محیطی دکربوکسیله شده و به دوپامین تبدیل می شود. این پدیده می‌ تواند زمینه ساز بروز عوارض جانبی فراوانی از جمله تهوع و استفراغ، سرگیجه و یا عدم تعادل باشد. بنابراین برای پیشگیری از دکربوکسیلاسیون محیطی لوودوپا، این دارو اغلب به صورت ترکیب با بنسرازید و یا کاربی دوپا به صورت فرم اختصاری لوودوپا بی (لوودوپا + بنسرازید) و لوودوپا سی (لوودوپا + کاربی دوپا) به کار می ‌رود. به علت این که استفاده از بنسرازید و یا کاربی دوپا سرعت تبدیل لوودوپا به دوپامین در بدن را کاهش می‌ دهد و همین موضوع به روند تبدیل لوودوپا به دوپامین در محل صحیح یعنی مغز و نخاع کمک خواهد کرد، بنابراین لوودوپای بیشتری از سد خونی-مغزی عبور می کند و از طرفی ریسک میزان عوارض جانبی به طور چشمگیری کاهش پیدا می کند. 

برتری لپارسید ۲۵۰ میلی گرم نسبت به محصولات مشابه

همانطور که باهم دیدیم لوودوپا همواره با یک جزء همراه یعنی بنسرازید و یا کاربی دوپا مورد استفاده قرار می گیرد. اما این کار چه ضرورتی خواهد داشت؟ لوودوپا به کمک آنزیم دوپا دکربوکسیلاز به دوپامین تبدیل می شود و از این نظر نقش موثری را در درمان بیماری پارکینسون ایفا می کند. اما نکته ای که وجود دارد این است که برای جلوگیری از دکربوکسیلاسیون این ماده در بافت محیطی و ایجاد عوارض جانبی و همچنین اثربخشی بیشتر لازم است تا از یک جزء همراه یعنی بنسرازید یا کاربی دوپا استفاده گردد.

حتی بدون در نظر گرفتن عوارض جانبی، لوودوپا تنها برای درمان نشانه های مربوط به مراحل اولیه بیماری مفید است.

همزمان با پیشروی بیماری و آغاز روند تخریبی نورون های دوپامینرژیک (دوپامین ساز) منطقه ی جسم سیاه یا نیگرا استریاتال، عوارض حرکتی به طور جدی شروع می شود. به این علت که دوپامین کاهش می یابد و سیگنال نیاز به دوپامین ارسال می شود. اما بخشی از لوودوپا در بافت محیطی دکربوکسیلاسیون انجام می دهد و در نتیجه دوپامین مورد نیاز را به مغز نمی‌ رساند.

بنابراین برای حل این مشکل بزرگ لازم است تا لوودوپا به همراه بنسرازید و یا کاربی دوپا استفاده شود.

چون این دو ماده، مهارکننده های آنزیم دوپا دکربوکسیلاز هستند و لوودوپا را تا محل مناسب اثر یعنی مغز همراهی می‌ کنند. از طرفی مانع از دکربوکسیلاسیون محیطی لوودوپا خواهند شد و با آهسته تر کردن جذب لوودوپا به اثربخشی آن کمک می‌ کنند.

علت به کار رفتن بنسرازید به جای کاربی دوپا در داروی لپارسید 

علی رغم اینکه کاربی دوپا مدت زمان نیمه ی عمر و غلظت پلاسمایی لوودوپا را افزایش می دهد، اما از راه خوراکی به صورت کامل جذب نمی‌ شود و بخشی از آن بدون آنکه برای بدن مفید باشد دفع می گردد. در حالی که استفاده از بنسرازید در داروی لپارسید دارای فوایدی چون:

  • افزایش مدت زمان نیمه ی عمر و غلظت پلاسمایی لوودوپا می باشد.
  • از بیشترین فراهمی زیستی برخوردار است.
  • سریع تر از کاربی دوپا به لوودوپا متصل می شود. 
  • مانع از دکربوکسیلاسیون لوودوپا در بافت محیطی خواهد شد. 

در نتیجه غلظت پلاسمایی لوودوپا حفظ می شود، ساخت دوپامین انجام شده و علائم حرکتی ناشی از بیماری کاهش پیدا می کند. همچنین باید گفت که بنسرازید از راه روده هم جذب می شود و از عوارض کمتری برخوردار است. همین امر کمک می کند تا بیماران سالمند مشکلات کمتری را تحمل کنند.

بنابراین استفاده از بنسرازید در کنار لوودوپا یک راه حل مفید در زمینه ی درمان این بیماری است. 

اطلاعات دارویی لپارسید ۲۵۰ میلی گرم

موارد مصرف

لپارسید متعلق به گروه داروهای ضد پارکینسون بوده و جهت درمان بیماری پارکینسون مورد استفاده قرار مى گیرد.

موارد منع مصرف

در صورت وجود هرگونه حساسیت نسبت به لوودوپا یا بنسرازید و یا هر کدام از مواد تشکیل دهنده این دارو، از مصرف لپارسید اجتناب کنید. در صورت مصرف داروی مهارکننده غیر انتخابی مونو آمین اکسیداز (MAOIs) مانند ترانیل سیپرومین طی ۲ هفته گذشته، یا مصرف ترکیبی از یک داروی مهارکننده انتخابی MAO-A مانند موکلوبماید و یک داروی مهارکننده انتخابی MAO-B مانند سلژیلین از مصرف لپارسید اجتناب کنید.

در صورت ابتلا به بیماریهای قلبی، کبدی، کلیوی، ریوی، خونی یا هورمونی، داشتن گلوکوم زاویه بسته یا زاویه باز( بالا بودن فشار چشم)، تشنج، دیابت ملیتوس، پرکاری تیروئید، زخم معده، افسردگی یا سایر بیماریهای روانی، پوکی استخوان یا نرمی استخوان، سابقه سکته قلبی و ضربان قلب نامنظم، هرگونه رفتار وسواس گونه، سندروم کوشینگ، فئوکروموسیتوما، بیماری به خواب رفتن ناگهانی، ابتلا و یا مشکوک بودن به سرطان پوست، تحت درمان بیماری کره هانتینگتون، تحت درمان بیماری شدید ذهنی (سایکوز یا نوروز) یا ابتلا به سایر بیماری ها، در مورد مصرف لپارسید با پزشک خود مشورت نمایید.

 مصرف لپارسید در دوران بارداری و شیردهی

طی دوره بارداری و یا در صورت داشتن قصد بارداری از مصرف لپارسید خودداری کنید.

با توجه به اینکه لوودوپا باعث قطع ترشح شیر می شود، از مصرف لپارسید در دوران شیردهی اجتناب نمایید.

 هشدار ها

بدون نظر پزشک، دوز مصرفی خود را تغییر ندهید یا قطع نکنید. قطع ناگهانی مصرف لپارسید می تواند سبب سندروم نورولپتیک بدخیم و رابدومیولیز گردد.

 

 موارد احتیاط

  • در صورت مصرف همزمان لپارسید با غذاهای غنی از پروتئین نظیر گوشت، اثربخشی لپارسید کاهش می یابد.
  • دارو را همراه یا بلافاصله بعد از غذا میل نمایید.
  • لازم است طى دوره درمان، فشار خون افرادى که همراه لپارسید از داروهاى ضد فشار خون استفاده مى کنند، تحت کنترل قرار گیرد.
  • در دوره شروع درمان، تعداد سلولهای خونی، عملکرد کبد و کلیه می بایست تحت کنترل باشند.
  •  لپارسید می تواند سبب نتایج کاذب برای آزمایشهای کاتکول آمین ها، کراتینین، اسیداوریک و گلوکز، نتیجه مثبت کاذب تست کومبس و همچنین کتون ها در آزمایش ادرار و نتیجه منفی کاذب گلیکوزوری در روش گلوکز اکسیداز گردد.
  •  پیش از آگاهی از نحوه تاثیر لپارسید بر روی خود، از رانندگی و کار با ماشین آلات اجتناب کنید. لپارسید می تواند سبب احساس خواب آلودگی و یا خواب ناگهانی شود؛ در صورت رخداد چنین وضعیتی، از رانندگی و کار با ماشین آلات خودداری کنید.
  • پس از تاریخ انقضا درج شده بر روى بسته بندى از مصرف دارو اجتناب کنید.
  • قرص لپارسید را دور از دسترس کودکان قرار دهید.

 

 تداخلات دارویی لپارسید ۲۵۰ میلی گرم

  •  داروهای sympathomimetic مثل داروهای ضد سرفه و سرماخوردگی حاوی افدرین، سودوافدرین، آدرنالین، نورآدرنالین، داروهای آسم، اپی نفرین.
  •  داروهای ضد پارکینسون مانند آنتی کولینرژیک ها، آمانتادین، سلژیلین، بروموکریپتین و آگونیست های دوپامین.
  • داروهای حاوی آهن و داروهای ضد تهوع مانند متوکلوپرامید
  •  برخی از داروهای درمان بیماری های اعصاب و روان به ویژه فنوتیازین ها، داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای، داروهای آنتی سایکوتیک مانند کلرپرومازین، فلوفنازین، تیوریدازین، تری فلوپرازین، مشتقات بوتیروفنون مانند هالوپریدول، داروهای ضد صرع مانند فنی توئین، داروهای ضد اضطراب و خواب آور، بوپروپیون، تری هگزیفنیدیل
  • اپیوئیدها مانند مورفین، پتیدین، متادون و کدئین (ممکن است در برخی داروهای ضد سرفه و سرماخوردگی یا مسکن ها وجود داشته باشند).
  •  داروهای ضد باکتری مانند ایزونیازید.
  • داروهاى بیهوشى عمومى به ویژه هالوتان (در صورت استفاده ماده ی بیهوشی هالوتان از ۳-۲روز قبل از عمل جراحى، از مصرف لپارسید خوددارى نمایید.)
  •  داروهای شل کننده عضلات.
  • داروهای مسدود کننده نورون آدرنرژیک.
  • داروهای مسدود کننده آلفا و بتا.
  • داروهای آنتی موسکارینی.
  • کلونیدین.
  • دیازوکساید.
  • ممانتین.
  • داروهای ضد فشار خون و گشادکننده عروق مانند هیدرالازین، ماینوکسیدیل، نیتروپروسید سدیم.
  •  داروهای پایین آورنده فشار خون مانند متوپرولول، آتنولول.
  •  آنتاگونیست های گیرنده آنژیوتانسین II.
  • داروهای مسدودکننده کانال کلسیم.
  •  داروهای ادرارآور، متیل دوپا.
  • داروهای ضد اسید معده.
  • دومپریدون.
  • در صورت مصرف ترکیب دیگری از لوودوپا، ۱۲ ساعت قبل از شروع لپارسید، مصرف آن را قطع نمایید.

مقدار و نحوه صحیح مصرف لپارسید

بیماری پارکینسون

  • بزرگسالان:  ابتدا ۵۰ میلی گرم، ۴-۳ بار در روز استفاده شود. سپس این مقدار می تواند به میزان ۱۰۰ میلی گرم در روز به فواصل ۲-۱ بار در هفته بالا رود. حداکثر میزان مصرف روزانه، ۸۰۰-۴۰۰ میلی گرم در دوزهای جداگانه می باشد.
  • سالمندان: ابتدا ۵۰ میلی گرم، ۲-۱ بار در روز استفاده شود. سپس این مقدار می تواند به میزان ۵۰ میلی گرم در روز به فواصل ۴-۳روز بالا رود.

بیماری پارکینسون پیشرفته 

  • بزرگسالان: ابتدا ۱۰۰ میلی گرم، ۳ بار در روز استفاده شود. سپس این مقدار می تواند به میزان ۱۰۰ میلی گرم در روز به فواصل ۲-۱ بار در هفته بالا رود. حداکثر میزان مصرف روزانه، ۸۰۰-۴۰۰ میلی گرم در دوزهای جداگانه می باشد.

 عوارض جانبی لپارسید

هر دارو به موازات اثرات درمانى ممکن است باعث بروز برخی عوارض ناخواسته نیز شود؛ اگرچه همه این عوارض در یک فرد

دیده نمی شود، اما در صورت بروز عوارض زیر با پزشک یا داروساز مشورت نمایید:

عوارض جانبی شایع

  • حرکات غیر طبیعی و غیر ارادى بدن؛ این اتفاق معمولاً در صورت بالا بودن دوز مصرفى رخ مى دهد و با کاهش دوز، کمتر شده و یا از بین مى روند.
  • در اثر مصرف لوودوپا نوساناتى به نام دوره انجماد در پارکینسون رخ می دهد که با دریافت دوز مناسب این وضعیت بهبود می یابد. تغییرات خلق و خو از قبیل پارانویا، افسردگى، احساس سرخوشى، اضطراب و توهم.
  • حالت تهوع و استفراغ، بى اشتهایى، خشکى دهان، افزایش وزن، راش یا خارش پوستى، گیجى، خستگى، بى خوابى، خواب آلودگى یا به خواب رفتن ناگهانى، ضعف تونیسیته عضلات، تغییرات ریتم یا سرعت ضربان قلب، افت موضعى فشار خون، سرگیجه به هنگام ایستادن.

عوارض جانبى غیر شایع

درد قفسه سینه، یبوست، اسهال، اختلال در بلع غذا، نفخ، لرزش دست، ترشح بیش از حد بزاق، بالا رفتن فشار خون، بى قرارى، گرفتگى عضلات، قرمز شدن ادرار و سایر مایعات بدن، ضعف، سر درد.

عوارض جانبى نادر

درمان با لوودوپا با اختلالات کنترل تکانه مانند قماربازى بیمارگونه، خوردن افراطى و افزایش بیش از حد تمایلات جنسى در ارتباط است. بیماران و پرستاران آن ها مى بایست از ریسک بروز اختلالات کنترل تکانه آگاه باشند. در صورت بروز این گونه اختلالات، لوودوپا باید قطع شود یا دوز آن تا زمان ناپدید شدن علائم، کاهش یابد.

رفتارهاى وسواس گرایانه، ضعف سیستم چشایى، تیرگى ادرار، دهان، بزاق، زبان و دندان ها، خونریزى یا کبودی هاى سریع، ابتلاى مکرر به عفونت ها نظیر تب، سرماخوردگى شدید، گلودرد یا زخم هاى دهانى. درد شکمى، فعال شدن سندروم هورنر، فعال شدن سرطان پوست بدخیم، آگرانولوسیتوز، آلوپسى (ریزش موضعى موى سر) ، دوبینى، سکسکه، تعریق، بى اختیارى ادرار، اختلالات سیستم خونى و لنفاوى.

عوارض جانبى بسیار نادر

گلوکوم زاویه بسته، میل به خودکشى.

 توصیه مى شود در صورت بروز عوارضى غیر از آنچه در وبسایت گروه ابیان قید گردیده است، با پزشک خود، داروساز و یا مراکز درمانى تماس بگیرید.

مصرف بیش از حد لپارسید

مصرف بیشتر از دوز تجویز شده مى تواند سبب بروز سندروم اختلال تنظیم دوپامین، اختلالات ادراکى و رفتارى گردد. در صورت مصرف دوز بیش از حد لپارسید، حتى با وجود فقدان نشانه اى از مسمومیت، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید یا به نزدیک ترین مرکز درمانى مراجعه کنید. ممکن است به مراقبت هاى ویژه نیاز داشته باشید.

شرایط نگهدارى داروی لپارسید

لپارسید را دور از نور و رطوبت و در دماى کمتر از ۳۰ درجه سانتی گراد نگهدارى نمایید. قرص خود را در قوطى نگه داشته و در آن را محکم ببندید.

شکل دارویى لپارسید ۲۵۰ میلی گرم

لوودوپا= ۲۰۰ میلى گرم

بنسرازید (به صورت هیدروکلراید)= ۵۰ میلى گرم

هر قوطى لپارسید حاوى ۱۰۰ عدد قرص خط دار متقاطع مى باشد.

 

ویدئو توضیحات محصول

دیدگاه خود را ارسال نمایید

به سوالات شما در دیدگاه پاسخ داده خواهد شد

0دیدگاه ثبت شده است